Select Page

ما و دایره برجام!

ما و دایره برجام!
در حالی که مقام‌های دولت کنونی مدام از پیروزی برجام سخن می‌گویند، لحن مقام‌های آمریکایی هفته به هفته تندتر و تهدیدآمیزتر می‌شود. یک روز یک میلیارد و هفتصد میلیون دلار را به عنوان پرداخت خونبهای عده‌ای کسر می‌کنند، روز دیگر 10 میلیارد و روز بعد سه میلیارد دلار آن هم به موجب حکم یک دادگاه گمنام.

مستبین/ خوانندگان گرامی لابد می‌دانند که بتازگی و در آخرین هفته‌های سال گذشته یک دادگاه آمریکایی، ایران را درخصوص واقعه یازدهم سپتامبر 2001، مقصر شناخته و حکم داده 10 میلیارد دلار از پول‌های مسدود شده نفتی ملت ایران را به عنوان خونبها و بذل و بخشش به بازماندگان حدود پنج هزار تن از قربانیان حادثه حمله به برج‌های دوقلوی تجاری نیویورک پرداخت کنند! به همین سادگی و راحتی!

یکی از مفسران ایرانی قبل از عید بسیار بجا گفت، «کار دولت ایران توجیه کردن اقدام‌های آمریکایی‌هاست». دولت، معتقد است، برجام پیروزمندانه به فرجام رسیده و سال 1394 به عنوان سال افتخار در تاریخ ایران ثبت خواهد شد. هیچ واکنش صریح و اعتراضی مگر چند کلمه جسته گریخته جابری انصاری، سخنگوی وزارت خارجه دیده نشد.

خواهید دید که دادگاه یا این بی‌دادگاه بزودی 10 میلیارد دلار را وصول کرده از کیسه خلیفه یعنی ملت ایران که میلیون‌ها یارانه بگیر دارد و روزی نیست که گران کردن آب و برق و مخابرات و گاز و شهرداری و غیره تکانشان ندهد به ورثه قربانیان جنایت اتباع سعودی تقدیم خواهند کرد؛ سه میلیارد دیگر هم قرار است به بهانه‌ای مصادره کنند.
هر حادثه‌ای در دنیا روی می‌دهد نمی‌دانم چرا CiA و F.B.I که در کار خودشان درمانده‌اند، پای ایران را به میان می‌کشند. من کودک بودم و از دهان پدر و عموها و دایی‌هایم می‌شنیدم که در فلسطین عرب کشی و یهودی کشی متداول است و هر روز یکدیگر را حتی در خیابان‌ها به ضرب چاقو و اسلحه گرم می‌کشند و تصاویرشان هم در جراید ایران چاپ می‌شد. حالا در تل آویو یک شخص یهودی دارد راه می‌رود، بمبی منفجر می‌شود و معلوم نیست کار کیست، در خود کلیمی‌های اسراییلی افراد افراطی هستند که با دولت یهود اختلاف دارند ضمناً 50 گروه و دسته فلسطینی ضد صهیونیستی وجود دارد با این وجود آمریکا و دادگاه‌هایش فوری انگشت اتهام به طرف ایران دراز می‌کنند. کاش در روزهای اول انقلاب و قبل از تسخیر لانه جاسوسی حساب‌های کشور در بانک‌های آمریکا را خالی می‌کردیم!

در ماه‌های اول پس از انقلاب وزارت خارجه چنان خالی از دیپلمات و افراد کارکشته و مجرب بود که قحط‌الرجال دیپلمات شد و هیچ کس خبر از جایی نداشت.

در یکی از کتاب‌ها خواندم، روزهایی که صدام برای جنگ با ایران تمهید چینی می‌کرد و مرتب به سازمان ملل متحد اطلاعیه می‌فرستاد کسی در آنجا نداشتیم متن اطلاعیه‌های عراق را ترجمه کند و به ایران ارسال دارد. آقای یزدی، آقای بنی صدر و آقای قطب زاده چقدر درس دیپلماسی خوانده بودند و چه تجربه‌ای داشتند؟

در حالی که مقام‌های دولت کنونی مدام از پیروزی برجام سخن می‌گویند، لحن مقام‌های آمریکایی هفته به هفته تندتر و تهدیدآمیزتر می‌شود. یک روز یک میلیارد و هفتصد میلیون دلار را به عنوان پرداخت خونبهای عده‌ای کسر می‌کنند، روز دیگر 10 میلیارد و روز بعد سه میلیارد دلار آن هم به موجب حکم یک دادگاه گمنام.

پرسش من این است، مگر این وزارت خارجه یک حقوقدان در اختیار ندارد؟ مگر چند حقوقدان ایرانی یا خارجی در اختیار شما نیست؟ در سال 1330 مصدق 72 ساله سالخورده به نیویورک رفت و پاسخ شکایت دولت انگلستان را که گلادوین جب حقوقدان برجسته انگلیسی به شورای امنیت ارجاع کرده بود، داد. او یک ربع ساعت به زبان فرانسه سخنرانی کرد و دنباله لایحه دفاعی ایران را که حقوقدانان برجسته ایرانی، سوئیسی و هلندی تهیه کرده بودند، اللهیار صالح با زبان انگلیسی فصیح خود خواند و شورای امنیت دعوی انگلیس را رد کرد.

دیوان دادگستری لاهه نیز در سال 1331 که باز مصدق پیرمرد 73 ساله به لاهه رفت و با کمک‌های فکری پروفسور رومن، حقوقدان هلندی، به دفاع از حقوق ایران در ملی کردن نفت پرداخت و رئیس انگلیسی دادگاه در نهایت شرافت، ایران را ذی حق شناخت.

من نمی‌دانم وزارت امور خارجه ایران که وزیر کار کشته‌ای هم دارد چرا این بی‌دادگری‌ها را این سان آسان می‌پذیرد و به دادگاه بین‌المللی لاهه یا سازمان ملل متحد شکایت نمی‌کند؟ آیا هیچ احمقی می‌پذیرد، ایران در حادثه 11 سپتامبر شرکت داشته است؟ فاعلین، عربستانی و سازمان تروریستی القاعده پشت سر ماجرا بوده است.

این داستان فولکلوریک و عامیانه در ادبیات ایران به قدری بر سر زبان افتاده که تکرارش ملال‌آور است ولی باز گفتنش باز هم بی‌مناسبت نیست؛ می‌گویند، شخصی شبی در خانه‌اش به همراه همسرش استراحت می‌کرد، دزدان شقی و پلید و سیاهکاری وارد منزل شدند. آنان هم قصد ربودن اثاث البیت و پول و فرش و جواهر صاحبخانه را داشتند هم محو جمال همسر صاحبخانه شدند آن‌ها اثاث حاصل ده پانزده سال زحمات مرد بیچاره را بسته‌بندی شده در کنجی نهادند. سپس به سراغ مرد آمدند و چون دیدند مرد بیچاره وحشت زده است، دور او خط دایره واری کشیدند و گفتند، ساکت باش و کمترین تکانی نخور، پایت را هم از این دایره بیرون مگذار تا سالم بمانی.

مرد ترک همچنان داخل دایره گچی منتظر ماند. دزدان رفتند. و دزدی خود را کامل کردند و سپس فرش و اثاث و جواهر و سماور سفره و هر چه جمع کرده بودند برداشتند و با خود بردند، پس از ساعتی زن بیچاره سراغ شوهرش آمده پرسید چرا تلاشی نکردی که مرا نجات بدهی؟ چرا همسایه‌ها را خبر نکردی. مرد گفت: پدرشان را درآوردم مرتب دست‌ها و پاهایم را از آن دایره خارج می‌کردم و به ریششان خندیدم! پدر سوخته‌ها فکر می‌کردند من حرفشان را گوش می‌دهم!

حالا حکایت ماست و جهانخواران بی‌شرمی که دست و پای ما را داخل برجام گذاشته‌اند و هر روز با شگرد و تمهید و حقه بازی مایملک ملت ایران را که حاصل هزاران سال ثروت زیرزمینی کشورماست، به یغما می‌برند.

تمام بلاهایی را که قرار است امثال دونالد ترامپ دیوانه در آینده بر سرما بیاورند، دولت کنونی آمریکا بر سرما می‌آورد و ما خوشحالیم که برجام به فرجام رسیده و چقدر هم ذوق می‌کنیم!

هر روز کنگره آمریکا محدودیت جدیدی برای ایران وضع می‌کند. شب عید امسال پرداخت حقوق‌ها تا آخرین روز به تعویق افتاد و من یاد عصر ناصری افتادم و عصر مشروطه که آجر به جای حقوق به حقوق بگیران می‌دادند. آخر این چه توافقی است که ایران را از حقوق حقه خود محروم می‌کند؟ دولت آقای روحانی به جای توجیه تخلفات آشکار آمریکا از برجام، هر اقدام آمریکایی‌ها را توجیه می‌کند.

در زمان دکتر مصدق ایران برای پاسخگویی به شکایات انگلیس از ایران که چرا نفت خود را ملی کرده، در حالی که طبق قرارداد 1933 این حق را از خود سلب کرده بود، به وکلای برجسته بین‌المللی وکالت داد. اوراق و اسناد و تلگراف‌های مربوط به انتخاب حسب الامری وکلای دوره نهم مجلس دست به سینه را از آرشیو وزارت کشور بیرون کشید. تمام آن اسناد به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی ترجمه و به دادگاه لاهه ارایه شد و دادگاه به خود رأی عدم صلاحیت و در حقیقت به نفع ایران رأی داد.

اما امروزه اولیای محترم دولت مرتب ان شاءالله می‌گویند و هر اقدام آمریکا را به گونه‌ای توجیه می‌کنند و دادگاه‌های آمریکا هم اگرچه بی‌خاصیت، اما علیه ما حکم صادر می‌کنند و از جیب مردم ایران جریمه می‌برند. ما زیادی به آن‌ها اجازه گستاخی داده‌ایم.

منبع: قدس آنلاین

بازخوانی خط امام خمینی (ره)
دل کندن از غیر و بستن به خدا

تمام مفاسدی که در عالم واقع می‌شود از این توجه به خود است در مقابل توجه به خدا. تمام کمالاتی که برای اولیای خدا و انبیای خدا حاصل شده است از این دل کندن از غیر و بستن به اوست؛ و علامات این مسائل در اعمال ماها ظاهر می‌شود. علاوه بر اینکه، ما مسئولیت خودمان را، مسئولیت شخصی داریم، مسئولیت نوعی هم به عهده ماست، مسئولیت ملت هم به عهده ماست. همان طوری که سوره «هود» به پیغمبر فرموده است که فَاسْتَقِمْ کَما امْرِتَ وَ مَنْ تابَ مَعَکَ، به شما هم می‌گوید که استقامت کنید و از استقامت خودتان مردم را مستقیم کنید. اگر مردم از ما خطا ببینند، و اگر چنانچه انصراف پیدا کنند از روحانیت برای خطاهای بعض از ما، مسئولیت، مسئولیت شخصی نیست، مسئولیت اسلامی است، مسئولیت عمومی است.

صحیفه امام خمینی - جلد ۱۷ - صفحه ۴۹۴
دیدگاه شما ؟
سرمقاله
آخرین اخبار