Select Page

نظام دوبرره!

نظام دوبرره!

 

شاید در خاطرتان باشد حدود ده سال پیش مجموعه طنزی پخش می‌شد با نام «شب‌های برره» به کارگردانی مهران مدیری که در نوع نقد به جامعه اعم از مدیران و مردم بی نظیر و منحصر به فرد محسوب می‌گشت. برره یک روستایی خیالی بود که توسط دو ارباب جاه طلب که ظاهرا همواره باهم سر جنگ داشتند و هیچ‌گاه به تفاهم نمی‌رسیدند اداره می‌شد. اکثریت قریب به اتفاق مردم برره هم انسان‌هایی بودند از جنس منفعت طلبی،دورویی،باج خواهی و تعصب که اعتمادی به یکدیگر نداشتند.

در همین برره شخصی به نام «نظام دوبرره» حضور داشت که نماد همه توصیفات مذکور به حساب می‌آمد؛بدین معنا که با ایجاد اختلاف بین افراد رشد می‌کرد، به نزدیکترین اقوام خود اعتماد نداشت،با زیرآب زنی مانع رشد دیگران می‌شد،در شغل خود همواره طلب رشوه می‌کرد و در برابر ارباب، خود را مظلوم و سر به زیر نشان می‌داد تا سکه ای عایدش گردد.

چندی پیش آماری منتشر شد به نقل از دفتر مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری که در آن شاخص اعتماد بین ما ایرانی‌ها به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است. در حالی  که گفته می‌شود این شاخص در کشورهای توسعه‌یافته به بالای ۷۰ درصد می‌رسد. همچنین شاخص کلاهبرداری در مملکت ما به ۷۵درصد رشد پیدا کرده که اگر این دو معیار و شاقول را در کنار هم قرار دهیم یک فاجعه عمیق در کشور نمود پیدا کرده که ریشه‌های آن را باید در عملکرد نادرست مسوولین بیابیم که سبب انتقال چنین رفتارهای مذبوحانه از میان خود به مردم شده‌اند.

جامعه‌ای که در آن مردم نه یکدیگر را پپذیرند و نه به بالادستی های خود اعتماد داشته باشند باید منتظر انفجارهای پیاپی درون خود باشد.

عدم جلوگیری از فساد در سطوح بالایی کشور و متعاقب آن ایجاد حس نابرابری مطمئنا همانگونه که تاکنون به طبقات عامه مردم رسوخ پیدا کرده و یک بی‌اعتمادی عمومی هم میان خود مردم و هم میان مردم و مسوولان ساخته است در صورت تداوم، کشور را به یک برره دیگر تبدیل خواهد کرد و ما مردم هم میلیون‌ها «نظام دوبرره» را تشکیل خواهیم داد با اندیشه‌ها و رفتارهایی سرشار از بی اعتمادی،دروغ و ریا.

بازخوانی خط امام خمینی (ره)
دل کندن از غیر و بستن به خدا

تمام مفاسدی که در عالم واقع می‌شود از این توجه به خود است در مقابل توجه به خدا. تمام کمالاتی که برای اولیای خدا و انبیای خدا حاصل شده است از این دل کندن از غیر و بستن به اوست؛ و علامات این مسائل در اعمال ماها ظاهر می‌شود. علاوه بر اینکه، ما مسئولیت خودمان را، مسئولیت شخصی داریم، مسئولیت نوعی هم به عهده ماست، مسئولیت ملت هم به عهده ماست. همان طوری که سوره «هود» به پیغمبر فرموده است که فَاسْتَقِمْ کَما امْرِتَ وَ مَنْ تابَ مَعَکَ، به شما هم می‌گوید که استقامت کنید و از استقامت خودتان مردم را مستقیم کنید. اگر مردم از ما خطا ببینند، و اگر چنانچه انصراف پیدا کنند از روحانیت برای خطاهای بعض از ما، مسئولیت، مسئولیت شخصی نیست، مسئولیت اسلامی است، مسئولیت عمومی است.

صحیفه امام خمینی - جلد ۱۷ - صفحه ۴۹۴
دیدگاه شما ؟
آخرین اخبار